7 juni 2006 - ARGUSdebat: 'Verhandelbare rechten - Beleidsinstrument met toekomst?'
19 uur, Auditorium KBC-gebouw Brusselsesteenweg 100 Leuven
Situering
Taksen en accijnzen zijn belangrijke instrumenten voor het realiseren van beleid. Ze hebben echter belangrijke tekortkomingen. Bijvoorbeeld kan de overheid, met de CO2-uitstootdoelstellingen van het Kyoto-protocol voor ogen, het autogebruik proberen te beperken door de accijnzen te verhogen. Maar accijnsverhogingen komen bij de gezinnen, zeker de minder verdienende, hard aan.
Verhandelbare mobiliteitsrechten
In maart 2006 behaalde econoom Mark Keppens aan de Universiteit Hasselt zijn doctoraatstitel met een studie over de rantsoenering van het brandstofgebruik in Vlaanderen, en welke effecten dat zou hebben. Uitgangspunten van Keppens zijn dat de mobiliteit weliswaar aan banden moet worden gelegd, maar dat ze tegelijk een basisbehoefte is. Die behoefte is voor sommigen groter dan voor anderen. Gezinnen met kinderen leggen bijvoorbeeld noodgedwongen meer kilometers af dan gepensioneerden. “Wie veel rijdt, betaalt extra,” legt Mark Keppens het systeem uit, “Wie niet rijdt, verkoopt zijn rechten. Dat is veel socialer dan de accijnzen te verhogen. Want accijnzen gelden voor iedereen en treffen vooral de laagste inkomenscategorieën. Wie zich meer verplaatst kan bijkomende, weliswaar duurdere, rechten kopen. Zo worden veelrijders meer gestimuleerd om naar alternatieven uit te kijken: autodelen, carpoolen, openbaar vervoer,… En wie minder rijdt, kan zijn overtollige rechten verkopen.”
Keppens becijferde dat een systeem van verhandelbare mobiliteitsrechten op een veel eerlijker en efficiëntere manier dan accijnzen het onnodig gebruik van de wagen ontraadt. Het is bovendien een systeem waarin het bekende principe ‘de vervuiler betaalt’ voluit wordt toegepast. De opbrengst van brandstofrechten kan bijvoorbeeld in openbaar vervoer worden herverdeeld, suggereert Keppens. Zo profiteert ook wie geen auto heeft mee.
Leren uit ervaring
Het systeem van de verhandelbare mobiliteitsrechten lijkt dus een interessante toekomst tegemoet te gaan. Maar het is toch aangewezen om het systeem van nabij te bestuderen. Ook de ervaringen opgedaan in de handel in CO2-emissierechten kunnen wellicht nuanceren of juist bevestigen. Daarom organiseerden we dit panelgesprek.
Dit stond op het programma:
19:00 uur
Inleiding door Mark Keppens (Universiteit Hasselt).
Kansen en beperkingen van verhandelbare mobiliteitsrechten. Toepassingsmogelijkheden in andere sectoren van het beleid inzake milieu en duurzame ontwikkeling.
19:20 uur
Panelgesprek gemodereerd door Bruno Huygebaert (VRT-journalist) met de volgende sprekers:
- Mark Keppens,
- Bart Martens, Vlaams Parlementslid en Gemeenschapssenator
- Bram Claeys, beleidsmedewerker Bond Beter Leefmilieu
- Marc Van den Bosch, adviseur kenniscentrum Voka-VEV
20:15 uur
Voorstelling ‘Move For Climate’, een nieuw project van Voka –
Kamers van Koophandel Vlaams-Brabant, aansluitend toelichting bij de aanpak van Nederlandse KlimaatNeutraal Groep”
20:45 uur
Uitreiking MilieuCharters Vlaams-Brabant
21:00 uur
Receptie


